Floriade 2002
Een kunstmatige wandeling

Nooit eerder bezocht ik een wereldtentoonstelling. Wat moet je daar? Als er iets de moeite waard is, blijft het wel staan zoals de Eiffeltoren. Nooit eerder ook was ik naar een wereldtuinbouwtentoonstelling. Toch zijn er in de afgelopen 40 jaar al vier geweest in Nederland. Wat daarvan restte - de Euromast en de Gaasperplas – is een bezoek waard. Het gebied rond de Gaasperplas is zelfs een aardig wandelgebied geworden. Zal dat van de Floriade 2002 ook gezegd worden?

Tekst: Constance Kemperman, uit Op lemen voeten 2002/3

De verlengde bus zoeft over de vrije busbaan naar het omheinde park. Bij de ingang krijg je een routebeschrijving en een brede lach: have a nice day! Is dit het voorland van de Nederlandse wandelaar na de gevreesde invulling van de 'groene contour' uit de 5e Nota over de Ruimtelijke Ordening? Sommige gemeenten zouden het misschien wel willen: zoveel mogelijk woningen en industriegebieden en een (pret)park voor de wandelaar op de rand van een Vinexwijk. Zover is het anno 2002 nog niet. En een bezoek aan de Floriade is geen straf.

Kunstmatig
Zoals elk modern evenement, heeft de Floriade een thema: feel the art of nature. Uiteraard in het Engels, want dit is een internationaal gebeuren. Net als het thema is het hele park kunstmatig. Op een klein stukje Haarlemmermeers Bos na (20 jaar geleden aangelegd) is alles geconstrueerd. Zelfs de locatie was 150 jaar geleden nog water. Misschien wil de Floriade dat laten zien: de Nederlandse vaardigheid om de natuur naar de hand te zetten.

Driedeling
Het terrein is 65 hectare groot. Een beetje wandelaar is daar zo doorheen, maar dat is niet de bedoeling. Het werk van landschapsarchitect Niek Roozen wordt dan geen recht gedaan. Hij deelde het terrein op in drie contrasterende gebieden. Elk natuurlijk met een eigen naam. 'bij het Dak' (near the Roof) is voor de wandelaar het minst interessant. Een dak van ruim 19.000 zonnecollectoren (van Nuon, kosten 25 miljoen euro) overkapt de binnententoonstelling. Het is het hart van de ouderwetse tuinbouwtentoonstelling (Green Trade Centre). Hier lopen veel zakenmannen rond. Hier is ook de noordelijke entree -de grootste van de twee ingangen - waar de meeste bezoekers onmiddellijk aansluiten in de rij voor de Roadtrain. Tsja, ook koningin Beatrix deed de expositie per bus.

Steile heuvel
Het middengedeelte heet 'naast de Berg' (by the Hill) en is publicitair de grootste trekker. 'Arc de Triomphe van het poldermodel' kopte NRC-Handelsblad, doelend op de 40 meter hoge berg in de vorm van een piramide. De Big Spotters' Hill heeft hetzelfde grondvlak als de piramide van Cheops, maar is minder hoog, slechts 40 meter. De trappen zijn wel venijnig steil. Voor de minder sportieven (en de kinderwagens) rijden er CyberCabs omhoog. Boven op de berg - opgebouwd uit 500.000 kubieke meter zand - kan het flink waaien, maar het uitzicht is verrassend. Het is in ieder geval de bedoeling dat de Hill na afloop van de tentoonstelling blijft staan. Net als de Euromast indertijd. De topografische kaart van Noord-Holland is dus aan vernieuwing toe. Aan de zijkant van de berg komt De Weg van het Publiek (ja, met drie hoofdletters, dus op z'n Engels). Schrijf je naam op een straatsteen en stratenmakers zorgen voor de rest. Waar de weg naartoe gaat is niet duidelijk.

Koudwatervrees
Vanaf de berg heb je een goed zicht op de paviljoens die het middenterrein bedekken. Qua architectuur doen ze futuristisch aan, maar bij een bezoekje blijken de exposanten vrij traditioneel: een video-presentatie, een schilder achter zijn ezel (Welkom in Limburg!) en veel informatiepanelen. De link met de land- en tuinbouw is niet overal te leggen. In een aardig hoekje van dit gebied, De Groene Stad, voel je je als wandelaar wel thuis. En als het je even teveel wordt is er het Stiltecentrum. Een gebouw als een soort bijenkorf, maar bij nader inzien opgetrokken uit doorzichtige, rondlopende pvc-buizen gevuld met water. Vanuit het dak stroomt er regelmatig nieuw water in, wat met flinke herrie gepaard gaat. De fascinatie voor dit bijzondere gebouw laat je vanzelf stil zijn. Al was het maar om de angstige gedachte dat die buizen zullen barsten onder de waterdruk.

Eindelijk 'natuur'
Het derde deel van het terrein 'aan het Meer' (on the Lake) wordt bereikt via de Bridge of Life. Een brug over de provinciale weg die tijdens mijn bezoek vol stond met bloeiende hyacinten. Wat kunnen die stinken! Gauw het enige graspaadje in om daaraan te ontkomen. Nu waan je je echt in een park. Veel groen, veel bloemen, veel planten en natuurlijk een grote plas water. Hier wordt gepicknickt en gezond. Hier worden foto's gemaakt bij oer-Hollandse tulpen. Hier komt de tuinliefhebber aan zijn trekken met voorbeeldtuinen. Ook voor straks als we er niet meer zijn: 'De Laatste Tuin' geeft inspiratie voor een modern kerkhof. Om de vele indrukken te laten bezinken zijn er banken in alle soorten, maten en materialen. Ze nodigen uit om even te reflecteren. Als dit de toekomstige wandelgebieden zijn, zou ik dan nog wandelen? Nee, beslist niet. Een aangelegd park is mooi om de hond uit te laten. Als ik wandel, zoek ik een natuurlijke afwisseling. Geen geconstrueerde berg, geen attracties, geen nepkoeien, geen potplanten. Tuinieren kan later altijd nog.

 

© Op Lemen Voeten | www.oplemenvoeten.nl

routebeschrijving

Een mogelijke route over het terrein is de volgende: Begin bij de zuidingang. Komend vanaf Haarlem met de Zuidtangent is dat de 2e Floriade-halte. Komend vanaf Schiphol de eerste. Vlak na de entree is rechts een informatiebalie. Pak een plattegrond mee.

Ga naar rechts. Volg het pad langs het meer. Slinger regelmatig naar boven, de paadjes komen terug op het hoofdpad. Pak een glaasje wijn mee bij de inzending van Oostenrijk. Volg het meer, neem een kijkje bij Azië en ga via de verbindingsdam naar de overkant. Sla na de dam RA een smal bospaadje in (een stukje ruige natuur van Staatsbosbeheer), komt uit op een schelpenpad.

Rechts aanhouden, paadje buigt naar links en komt weer bij het hoofdpad. RA, bij Het Moeras LA naar beneden. Einde pad RA, hoofdpad oversteken naar 'De Laatste Tuin'. Loop hier in een halve cirkel omheen, dan links een pad via tuinen volgen tot Bolgewassenvallei. Bij opstappunt boot en treintje door de Prijzentuin een pad omhoog nemen. Boven staat paviljoen The Making Of ... dat beklommen kan worden. Pad naar beneden vervolgen, bij hoofdpad LA en gelijk RA, langs ligbanken, RA naar beneden.

Op T-splitsing RA, pad wordt graspad, links omhoog naar brug over de provinciale weg. Neem bij de berg de CyberCab naar de top of beklim de steile trappen. Vervolg het hoofdpad en bezoek links en rechts paviljoens. U komt uit bij Nederland Straks. Sta stil bij enkele van de geluidspalen. Sla voor de brug met de Romeinse beelden eventueel LA naar het Stiltecentrum. Hou na de brug links aan. Via de Binnententoonstelling komt u bij de noordelijke ingang. Daar is een bushalte.

Wilt u terug naar de zuidelijke ingang hou dan links aan, over het water. Ga door het Web van Noord-Holland, over de brug en gelijk links paadje langs het water. Passeer een stukje nostalgisch Nederland inclusief voetveer. Schelpenpad volgen (bekijk het Boomhuis) en bij einde pad LA brug over. Gelijk RA paadje naar beneden. Dit volgen tot de uitgang.

praktische informatie

De Floriade is tot 21 oktober open. Dagelijks van 9.30 tot 19.00 uur. Toegang volwassenen 17, kinderen van 4 tot 12 jaar 8,50 euro.

Per auto bereikbaar via de N205. De NS biedt korting aan treinreizigers (15,30 euro). Er is een speciale Floriadekaart voor kaarthouders: 10,20 euro inclusief vervoer met de Zuidtangent (bus 300) vanaf de stations Haarlem, Hoofddorp, Schiphol en Bijlmer.

Op het terrein is horeca met terrassen in ruime mate voorhanden.

De paden zijn verhard en toegankelijk voor wandelwagens en rolstoelen.

In het ABC Architectuurcentrum in Haarlem is tot 24 juni een expositie over de paviljoens; toegang gratis.

Voor het activiteitenprogramma zie www.floriade.nl of 0900-0555.